Równowaga życia – część IX: 5 żywiołów

To ogólnie przyjęty sposób rozdzielenia jakości energii. To są: Ziemia, Woda, Ogień, Powietrze i Przestrzeń. Każdy z nas jest określonym wzorem tych 5 żywiołów. U każdego człowieka jest żywioł dominujący, który jest nazywany głównym żywiołem Duszy. To jest jakby nasz Rdzeń, nasza wizytówka, to jest nasze prywatne życie. Jest też drugi żywioł, taki jakby boczny – siła życiowa. Jest to forma przejawiania się – to w jaki sposób przejawiamy się na zewnątrz. Główny żywioł Duszy – nasz środek, to jest nasz świat wewnętrzny, a siła życiowa to jest forma przejawienia się na zewnątrz – komunikacji z ludźmi, sposobie życia, zachowania, szukania pracy, znajomości, kontaktów, itd. Te 5 żywiołów składa się w określony wzór.

Kiedy tracimy określone żywioły w czasie życia płodowego w pierwszych miesiącach naszego życia, rodzimy się już z określonymi brakami. Te braki widać u dzieci – są to zmiany fizyczne. Jeśli na przykład brakuje elementu Ziemi w czasie ciąży, to widzimy dziecko od razu z jawnymi deformacjami na poziomie ciała, brak mu siły, dziecko rodzi się słabe, jest bardzo mała odporność. Jeśli na przykład był utracony element Wody, to rodzi się dziecko z problemami przemiany materii, problemami z krążeniem lub oddawaniem moczu, itd. Jeżeli rodzi się dziecko, gdzie problemem jest utracenie elementu Ognia w czasie ciąży, to jest anemiczne, bardzo powolne, bardzo słabo rozwija się. Powoli osiąga określone jakości i właściwości procesu dorastania.

Chcę powiedzieć, że możemy utracić różne elementy z różnych powodów, nawet już w czasie ciąży, życia płodowego przez co rodzimy się z określonymi brakami. Chodzi o uświadomienie, że dzieci rodzą się z brakami, które muszą być uzupełnione w okresie dorastania. Nawet jak dziecko urodziło się całkiem normalne, zrównoważone, to proces dorastania jest bardzo trudny i skomplikowany. Zawsze tak jest, że w czasie dorastania tracimy.
Jeżeli np. wychowaliśmy się w bardzo trudnej rodzinie, w trudnych warunkach, gdzie było bardzo duże napięcie psychiczne, emocjonalne w tej rodzinie, kłótnie, ojciec lub matka alkoholik i cały czas był brak pieniędzy, brak poczucia bezpieczeństwa, albo też dziecko było bite, poniżane, to w trakcie okresu dorastania dziecko traci właśnie tą pewność i siłę – element Ziemi. Jeśli dziecko wyrosło w rodzinie, w której nie było uczuć, nie było emocji, nie było przywiązania, rodzice nie okazywali miłości, to dziecko w czasie dorastania straci element Wody, czyli poczucie wygody i komfortu w życiu, poczucie emocjonalności. Jeśli dziecko wychowało się w rodzinie, w której nikt nie czytał, nie interesował się nowymi książkami, komputerami, nie chodził do kina, nie oglądał filmów, itd., czyli żyło bardzo zamkniętym, prostym życiem, to dziecko straci element Powietrza, bo Powietrze to jest doświadczenie, poznanie, otwartość. Jeśli w życiu rodziny nie było jakichś uduchowionych rzeczy, otwartości na nowe doświadczenia, na świat, na sztukę, na literaturę dziecko wyrośnie bez elementu Przestrzeni, itd.
To znaczy każdy z nas, dorastając, traci określone elementy i kiedy kończy się okres dorastania, na przykład gdy kończymy szkołę, każdy z nas wychodzi w świat z określonymi brakami, jest nieuformowany.

Jest bardzo mało ludzi, którzy kończą okres dorastania w 100% pełni. Tacy ludzie to rzadkość, ogromna rzadkość. To jest człowiek ukształtowany i uformowany, to jest człowiek spełniony, to jest człowiek zdrowy fizycznie, psychicznie, emocjonalnie .To jest ogromna rzadkość spotkać takich ludzi. Większość z nas rodzi się z określonymi brakami. Ludzie rodzą się, dorastają i wchodzą w wiek dojrzały z ogromnymi ilościami braków na wielu poziomach: fizycznym, psychicznym, emocjonalnym itd. Właśnie te braki powodują, że czujemy się niedowartościowani, czujemy że brakuje nam siły, zdrowia, dobrych relacji z ludźmi nie możemy być naprawdę w pełni szczęśliwi i zadowoleni.

Aleksander Deyev