Równowaga życia – część XV: Pragnienia Duszy

Ludzkość zdaje teraz końcowy egzamin z duchowej ewolucji, która jest częścią duchowej ewolucji wszechświata. Każda Dusza, podchodząca do tego egzaminu jest spragniona kontaktu z nami, bo może go zdawać tylko, kiedy jesteśmy świadomi i bierzemy w nim udział razem z nią. Dla Duszy nie ma świata zewnętrznego, to my jesteśmy jej wszechświatem, nic poza nami nie istnieje dla niej. Relacje z innymi ludźmi zauważa, kiedy one nam pomagają albo szkodzą, nie obchodzi jej polityka, biznes, sukces. Interesuje ją, na ile jesteś szczęśliwy w tym życiu. Kiedy połączymy się z duszą, żyjemy z nią wtedy docieramy do zrozumienia, czego tak naprawdę dusza od nas oczekuje.

Po pierwsze, zaakceptuj swoją doskonałość w całej swojej niedoskonałości. To jest nauczenie się, jak z każdej swojej wady zrobić zaletę, Zaakceptowanie swojej niepowtarzalności i wyjątkowości w tym świecie, zaprzestanie walki z sobą każdego dnia, zaprzestanie zmieniania siebie, żeby zadowolić innych. Musimy pozostać sobą w każdej chwili, w każdym momencie swojego życia. Tego pragnie Twoja dusza.

Po drugie, zaakceptuj niedoskonałość świata w jego doskonałości. Kiedy akceptujemy siebie, przestaje nam przeszkadzać niedoskonałość innych ludzi. Tak samo jest ze światem. Kiedy akceptujemy jego doskonałość, przestajemy skupiać swoją uwagę tylko na jego niedoskonałości. Zaczynamy rozumieć, że wszystko ma powód i cel istnienia, że wszystko czemuś służy, wszystko do czegoś prowadzi. Świat jest wspaniałym poligonem dla naszego dorastania, naszego duchowego rozwoju, naszej ewolucji. Kiedy spełniamy te dwa warunki, zaczynamy już widzieć możliwość szczęśliwego życia w tym Świecie i w tym ciele. Pozwalają nam one być szczęśliwym przy wszystkich bolesnych i trudnych wydarzeniach, które wypełniają nasz świat każdego dnia. Tego pragnie Twoja dusza.

Aleksander Deyev